dance etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
dance etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Mayıs 2014 Pazar

GÖVDE GÖSTERİSİ


‐‐. ‐‐. GÖVDE GÖSTERİSİ 'GG' 

İçinde değiştiğim, dönüştüğüm, dallarım ile köküm arasında geçmişimi yansıtan, geleceğimle yüzleşen, yalanlarımı taşıyan gövdem. 
Bazen sakin ve derin.
Yanyana olup, ayrı ve tek yok olma alanım. 

Açık alanda gizlediğim, alenen gösterilmeyenim. 
Gövdesine uyuduğum, gölgesinin takip ettiği, ayakta ve hayatta kalmamı sağlayan, kabuk bağlayan, zamanla kalınlaşan, güneş yanığını içinde söndüren gövdem. 
Her şeyin geçerli olabileceği yerim.
Olan'da olmayanımı aradığım.
Bakıp dokunduğum, duyup ittiğim, küvete sıkıştırdığım, nefesini tuttuğum, isteklerinden korktuğum, koşulsuz sevdiğim, benden geriye kalan bölümüm. 

'Bedeninden uzaksan, gövdenin içi kof' diye bildiğim..
Öyle bir yer ki; çoğu zaman özendiğim. 

Cesaret bulursam utanarak inkar ettiğim halimin oyun oynadığı, düşüncelerin kolidorlarda koşturduğu, duvarlarında seslerin asılı kaldığı alanım.
Tuğçe Tuna, İstanbul 2013


14-15 Kasım 2014 
Konsept, Koreografi ve Metin: Tuğçe Tuna
Performans Sanatçıları; Özgün Akaçça, Begüm Balcıoğlu, Taner Güngör, Ahu Kınoğlu, Ezgi Künktakan, Yağmur Peşkircioğlu, Sema Semih, Tuğçe Tuna.
Müzik: Ah! Kosmos ve Vahit Tuna
Işık: Ayşe Ayter, Tuğçe Tuna
Fotoğraf: Osman N. İyem, Murat Dürüm
Proje Asistanı: Ezgi Çanaklı, Pınar Akyüz
Teknik Ekip: Dilan Yoğun, Demet Aksular
*Düşüncelerimi bedenleştiren sanatçılara, Alexandre Abellan, David Seguin, Arzu Bigat ve Lal Tuna’ya teşekkürlerimi sunarım.



17 ve 18 Mayıs 2014
Saat: 18.30
Yer: St.Pulcherie Fransız Lisesi-Beyoğlu
77 Dk. Ara yoktur.
+16
**Seyirci sayımız sınırlıdır.

Konsept, Koreografi ve Metin: TUĞÇE TUNA
RemDans Performans Kolektifi Sanatçıları;
Gizem Aksu, Erdinç Anaz, Begüm Balcıoğlu, Taner Güngör, Ezgi Künktakan, Yağmur Peşkircioğlu,
Sema Semih, Tuğçe Tuna.
Müzik: Ah! Kosmos ve Vahit Tuna
Işık: Ayşe Ayter
Video Konsept ve Uygulama:
Osman N. İyem, Tuğçe Tuna
Proje Asistanı: Ezgi Çanaklı

*Düşüncelerimi bedenleştiren sanatçılara, Alexandre Abellan, David Seguin, Arzu Bigat ve Lal Tuna’ya teşekkürlerimi sunarım.

19 Aralık 2013 Perşembe

Kibrit


Birden parmaklarımdan dökülüverdi; toparlayamadım. Temizleyemedim de..Yere öyle bir yapıştı ki suretleri...

Sadece onlar var, sadece onlar yapmalı, heryeri-herşeyi kaplamalılar.
Dışarıdan herşey İYİ veya hiç birşey GÖRÜNMEMELİ!
Öyle bir OLmalılar ki sanki hep VARmışlar gibi zannedesin.
Sanki DOĞALı, BEKLENENi buymuş gibi..
Neyi nasıl yaptıkları bilinmemeli..
Her adıma bilmeyenle başlamalılar ki kendilerini öğretebilsinler, sürdürebilsinler.

Görenler konuşmamalı, yazanlar yazmamalı, duyanlar işitmemeli.
Sinsice, senin aklına gelmeden planlayarak ve gülerek yaparlar -herşeyi-.
Herşeyi o kadar GİZLİ KAPAKLI yaparlar ki sen her olanı APAÇIK ORTADA sanasın..

Gün gelir sana kendini unuttururlar, umutlarını ve hayallerini bilmez, rüyalarına giremezler.
Ve maalesef bazen sen rüyaya dalma diye devamlı gürültü yaparlar, sen dalma, 'yapma' diye..
ve gene maalesef, en acıklısı yarattıkları *yalan* evrenlerinde herkes onlardan daha az KALMALI,OLMALIDIR ki onlar devam edebilsin..
Biliyorsun değil mi tüm bunları? Hepsinin yalan olduğunu.
İçindeki korkuya, ensendeki soğukluğa sor bakalım, nerden gelmiş? Nerden kalmış?

Ama bazen onlardaki kibirden kendi iyiliğini fark edersin.
Senin yalnışlarından onların gururlarını nasıl okşadıklarını seyredersin.
Naifliğini nasıl aptallık yerine koyduklarını görürsün..
Sessizliğini cahillik olarak kodlar, yeteneğini yok sayarlar.

Ama göz göze bakamazlar, hele gözüne hiç bakamazlar. Senin gözbebeğinde, onlar kendilerini gördüklerinde ürperirler, bunu bilirsin. Senin hareketlerinde nefes almaya çalışırlar, bunu bilirsin. Başkaları gibi olup+maya çabalarlayıp, kendilerinden uzak duruken senin yere düşmeni hayretle izlerler, bunu bilirsin.


Ama en iyi sen bilirsin, sessiz bir odada otururken içten içe, taaa derinden, kibriti nasıl yaktığını..


arkası yarın..








Tuğçe Tuna
Aralık 2013/Berlin

4 Kasım 2013 Pazartesi

...ilk kırk iyi idi...


‘ilk kırk çok iyi idi...'

Başlangıçlarım… Bırakmalarım, mutluluklarım, kaçmalarım, saklanmalarım, tutmalarım, hatırlamalarım, vazgeçmelerim, yanılmışlıklarım, ağırlığım, hafifliğim, süzülmelerim, anlarım, aşkım.. 
Sevdiklerim, terk ettiklerim-edilmişliklerim ve beraber güldüklerim.
Öğrendiklerim, öğrettiklerim, öğretmediklerim, bilmediklerim. 
İstediklerim, arzuladıklarım, direndiklerim, kırdıklarım, yükselmelerim, azalmalarım, özlemelerim, yapıştırdıklarım, hapşuruklarım ve göz yaşlarım.. 
Oluşturduklarım, dönüştürdüklerim, değiştiremediklerim biricikmiş..
Öpmelerim, dokunmalarım, sarılmalarım, itmelerim, çekmelerim, yatmalarım, uyumalarım...
Göğüs kemiğimin arkasında bir küçük odam vardır benim, anahtar deliği olmayan.
Burnumun arkasında da bir koltuğum.
Şapkam hiç olmadı kafamın üstüne, velhasıl ne zaman giyinik olduğumu tam bilemem.
Avuç içimde deniz yıldızım vardır.. Taşlarım, taş atmalarım...
Çıplaklığım...
Lodoslarım, imbatlarım, poyrazlarım. Güneşi batırmalarım ve ayı doğurmalarım.
Şehirlerim ve evlerim. Geri gelişlerim, mesafelerim...
Yalnızlıklarım.
Ağaçlarım.
Uykusuz gecelerim ve uykulu sabahlarım. Aç karnım, dolu çantam, kısa saçlarım, ayaklarım.
İsteyerek yaptıklarım, istemeden söylediklerim, yazdıklarım, sildiklerim, unuttuklarım ve hep kalbimde tuttuklarım.
Annem, babam, onlardaki ben ve kardeşlerim..
Bir.
Dansım. Hareketim. Durmuşluğum. Nefesim. Tekrarım. Bilinmezliğim.
'...Kızım...'
Bazen değişmek acı verebiliyor, kendimi sevmek, anlamak basit kalıyor. Basitliklerim, saçmalıklarım, kırınganlıklarım...
Ağaçdan yatağımda hayatımın üzerinde yatıyorum. 
Dallar taşıyor yukarı doğru bedenimi. 
Toprak canlı altımda ve gökyüzü bulutlu.
Her bir yaprağımın ayrıdır güneşi selamlaması ve yere düşme zamanlaması.
Tıpkı güneşteki patlamalar gibi parlak ve yakıcı, ışığın hücrelerimi aydınlatması. 


Tuğçe Tuna 41113

24 Eylül 2013 Salı

TORTU

“Anlardan bedenimde geriye kalan. Bazen omuzlarımda taşıdığım, bazen üstüne basıp yükseldiğim çökeltilerim. Düşlerimin 'gerçekte' işe yaramayan kısımları. Duraktayım. Dur! Dur! Ayaktayım, uyandım. Her gemi, limanını arkasında bıraktığında, düşlerim bulutlarda asılı kalıyor.'' Tuğçe Tuna eylül.2013

9 Eylül 2013 Pazartesi

yak

Beni yak, kendini yak..Herşeyi yak!!!
Orta doğudan giriliyor yeni dünyaya..ağaçlar yeşerecek güneşler altında ve çocuklar gülecek senin göz yaşında. Terlerimizde yüzeceğiz ve nefeslerimiz kesilecek dağın dibine geldiğimizde.Elele. 


Eylül 2013 istanbul